nafas oladigan membrana (tom qoplamasi uchun)
Nafas oladigan membranali qoplam — zamonaviy qurilishda binolarni namlikning kirib kelishidan himoya qilish va bir vaqtda suv bug‘ini chiqarib yuborish uchun mo‘ljallangan muhim qurilish komponentidir. Bu maxsus qoplam g‘isht, shifer yoki boshqa tashqi tomom qoplamalarining ostida joylashadi va muhim ikkinchi himoya qatlamini hosil qiladi. Nafas oladigan membranali qoplam suvga chidamli xususiyatlari bilan bug‘ o‘tkazuvchanligini birlashtiradi; bu esa tomorqada qolgan namlikni tashqariga bug‘ sifatida bug‘lanishiga imkon beradi va yomg‘ir hamda qor ichki tomonlarga kirib kelishini oldini oladi. Bu texnologiya mikroporli yoki aylanma ipdan (spunbond) tayyorlangan tuzilma asosida ishlaydi: u havo molekulalarini o‘tkazib yuboradi, lekin sirt taranglik tamoyiliga ko‘ra suyuq suv tomchilarini to‘sqinlik qiladi. Asosiy vazifalari — qurilish davrida ob-havo ta’siridan himoya qilish, uzoq muddatli namlik boshqaruvi va izolyatsiya samaradorligini saqlab turish orqali issiqlik samaradorligini oshirishdir. Bu membranalar odatda yuqori cho‘zilish kuchi, vaqtinchalik quyosh nurlariga chidamli (UV chidamli) va turli tomorqa egriliklariga hamda qurilish usullariga mos keladigan xususiyatlarga ega. Qo‘llanilishi — aholi punktlari, tijorat binolari, qishloq xo‘jaligi inshootlari hamda merosni tiklash loyihalarida keng tarqalgan. Zamonaviy nafas oladigan membranali qoplam mahsulotlari ko‘pincha energiya samaradorligini oshirish uchun aks ettiruvchi qatlamlar va xavfsizlikni oshirish uchun o‘tga chidamli moddalar bilan jihozlangan. O‘rnatishda to‘g‘ri ustma-ust qo‘yish, mustahkam biriktirish va yetarli ventilyatsiya talab qilinadi. Membrana binoning butun umr davomida doimiy ravishda ishlaydi va konstruksiyaning uzun muddatli ishlashi, ichki havoning sifati hamda energiya tejashga hissa qo‘shadi; shuningdek, g‘ovaklanish natijasida vujudga keladigan zararlar — masalan, yog‘ochning g‘irillashi, zamburug‘ning o‘sishi va izolyatsiyaning sifatining pasayishi xavfini kamaytiradi.